Akan Abdula Blog

2012 Trendleri: Eğlenceli İçerikler

2012-02-05T02:12:00.000-08:00

2012 yılında tüketim odaklı paylaşımlar kademeli olarak yerini eğlenceli geniş içerikler paylaşımına bırakacak.

Bir devrim niteliğindeki bu paylaşımlar artık televizyon odaklı olmayacak.

Bu tespitte içerik kelimesi önemli.

Tüketiciler geniş içeriğe daha çok önem vereceği için, konuşma alanı ve özgürlüğü sunan platformlar önem kazanmaya devam edecek.

2011’de 146 karakter hepimizi yordu.

Hepimiz çok cool, çok komik olmayı başardık ama bu ilginç olma baskısı hepimizi yordu.

Ayrıca derin bağlam (hikâyeler anlatan) bir kültür olduğumuz göz önünde bulundurulursa, bu kısalığın ve netliğin bizim ruhumuza aykırı olduğu da aşikar.

2012’de Tumblr Türkiye’de hız kazanacak.

Tumblr dünyada 10 milyarıncı postunu geçti ama Türkiye'de hala beklenen seviyede değil.

Bu platformun karşı konulmaz çekiciliğinden son yararlanan Barack Obama oldu.

Obama, ilk göz ağrısı Facebook’dan uzaklaştı, Twitter’dan sonra gözünü Tumblr’a dikerek, geniş kitlelerin önerilerine açık olduğunu kişisel hayatından ipuçları veren girdileriyle lanse etti.

En son dayanamadı şarkı da söylemeye başladı.

2012 senesi Obama kampanya stratejisi, Tumblr üzerinden yürüyecek, tüm dünyanın gözü Tumblr'a dönecek.

Türkiye buna tepkisiz kalamayacak.

Türkiye’de "derin içerik" yaratma ihtiyacı, Tumblr'da video, fotoğraf ve müzik paylaşımları olarak hayat bulacak.

Reklam veren markalar 2012'yi Tumblr'ı sadece bir dijital mecra gibi değerlendirecek.

Reklam veren Tumblr'a djital herhangi mecra gibi bannerlar üzerinden reklam verecek.

Reklamcı ve reklam veren ancak 2013 gibi Tumblr’a özel içerik yaratmaya başlayacak ve anlatılan içeriklerin ve hikayelerin içine girmeye başlayacak.

Anlatılan hikayeler marka etrafında dönmeye başladığı an, Tumblr marka için geri dönüşüm yaratmaya başlayacak.

Gençlerle İletişim..

2010-10-22T11:47:00.000-07:00

İletişim kurulması en zor kitledir gençler.

Yetişkin kitle anlamaz, bunlar ise bilerek anlamak istemez.

Eğlenmedi mi, hiç anlatmaya çalışarak boşuna yormayın kendinizi, dinlemez bunlar.

Kısa ve öz olmanız gereken bir kitledir.

Kısa ve öz olamadınız mı, fazla ayrıntı mı verdiniz?

Geçmiş olsun!

Gereğinden fazla çaba gösterdiğiniz anlamına gelir bu.

“Cool” markalar gereğinden fazla çaba göstermez.

Bu zor kitlenin tav olduğu belli konular vardır.

En önemlisi Özgürlüktür.

Bunların hepsi bir şekilde “otoriteye” karşı savaşmaktadır.

Bu ebeveyn, okul, sistem, belediye, ev sahibi olabilir. Mutlaka biri veya bir şey vardır.

Ancak bu mücadeleye değinirseniz, otoriteye karşı verilen mücadeleyi abartmamanızda fayda vardır.

Avrupa’daki "meslektaşlarına" nazaran, Türk gençlerin otoriteye karşı mücadelesi hayli zararsızdır.

Dolayısıyla iletişiminizin vurgusu isyandan çok özgürlük üzerine yapılmalıdır.

Diğer önemli bir konu başlığı Şehir Efsaneleridir.

Bu kitle cool, komik, absürt şehir efsaneleri dinlemekten ve anlatmaktan çok hoşlanır.

“Abi arkadaşın biri, Pepsi Max içtim Aysun beni öpmedi diyerek, markayı dava etmiş” muhabbetidir bu.

Bu muhabbeti yaptıracak bir baz oluşturmanız gerekir. Zor iştir.

Eğer şehir efsanesi temalı bir iletişim yapacaksanız, markanın rolünü iletişimin absürtlüğünü bozmayacak şekilde konumlandırmanız gerekir.

Fazla zorlama olduğunu düşündükleri an, yine geçmiş olsun.

Çok sevdikleri bir diğer konu da Romantikleştirilmiş Gerçekliktir.

Ancak büyük aşklardan, ideallerden bahsedilmesini sevmezler.

Aşk gerçek olacak. Samimi olacak.

Buradaki kilit nokta seçeceğiniz karakterlerdir.

Reklamcı hep heves uyandıran karakterleri oynatmayı sever oysa ki gençler gerçekçi (ulaşılabilir) kişileri ve aşklarını görmek ister.

Levis501’in rıhtımdan suya atlayan gençleri gerçektir. Çocuk çirkindir. Kız değişim süreci içindedir. İkisi çok gerçektir, aşkları da öyle. Bunun için bu iletişim sevilir.

Bir kaç konu başlığı daha var ama fazla uzatmayayım.

Özet olarak, ne yaparsanız yapın, bu kitleyi asla küçümsemeyin.

Bunlara yapacağınız kötü bir iş, yetişkinlere yapacağınız işlerden çok daha tehlikelidir.

Bu kitlenin, yetişkinlere nazaran, WOM etkisi 4 kat daha yüksektir.

Dijitali en insafsız bunlar kullanır.

Bu arkadaşları ciddiye alın, doğru iç görüyü bulmadan, TV’ye çıkmayın sakın..

Aktif Sadakat Ama Nasıl?

2010-09-18T09:34:00.000-07:00

Önceki yazımda, “Aktif Sadakat” terimini tanımlarken, “yakın gelecekte, sürece dahil edilmemiş, edilgen ve atıl durumda bırakılmış kitleler züppe markalara derslerini verecek, marka yöneticilerini zorlayacak, bazılarını işsiz bırakacak” demiştim.

Bu yazımda reklamcının yukarıda söylenenin olmaması için yapması gerekenleri konuşalım.

Öncelikle “markam beni anlamıyor”, “bu markanın yöneticisi vizyonsuz” söylemlerinin arkasına gizlenmemeyi öğrenecek iletişimci.

Marka yöneticisi, markasını şaha kaldıracak bir eyleme hayır demez.

Ancak “aktif sadakat” getirisi olduğu kadar, yanlış uygulandığında zararı da hayli çok olan bir eylem olduğu için, marka yöneticisi kendisini ikna sürecinde, iletişimcinin somut hareket planı ile gelmesini bekler.

“Ben öyle hissediyorum”, “beni herkes bilir”, “ben buyum ve bunları yaptım” yaklaşımları hala çok somut yaklaşımlar gibi gelmez günümüzün pazarlamacılarına.

Sonuçta onların gözünde en son işiniz kadar iyisinizdir, tarihin önemi pek azdır.

Risklerden bahsetmişken, son zamanların en popüler yanlış yönetilmiş “Aktif Sadakat” yaklaşımı olarak Nestle’yi gösterebiliriz.

Bilindiği üzere Nestle Facebook editörleri, 93,000 sayfa hayranı önünde, tüketicileriyle kavgaya girişmiş, tüketicilerin kullandığı profil resimlerine müdahale etmeye kalkışmıştır.

Evet Nestle’nin bu eylemi AKTİF’dir ama sadakat yaratmadığı da kesindir.

O zaman gelelim bu işin doğrularına..

Aktif Sadakat, iletişiminizin ne denli “samimi” bulunduğu ile direkt koorelasyonu olan bir olgudur.

Samimiyet olgusu nicelikte çok ufak görünmesine rağmen, nitelik olarak en derin etkiyi oluşturur.

Sağladığı başarının markanın bütününe etkisi oldukça geniş ve derindir, kelebek etkisi gösterir.

Eğer hedefimiz Aktif Sadakat yaratmaksa, geriye bakıp bir sebep aramak yerine, soruyu tekrar düşünmemiz gerekir.

Mesele “ne yaptığımız” değil, “nasıl yapmamız gerektiği”dir.

“Tüketiciye nasıl daha samimi konuşacağız” sorusudur sorulması gereken.

Samimiyet tüketiciyle olan ilişkiyi bir adım öne taşımakla gelir.

İletişimcinin görevi, kuru kuru kallavi söylemler yaratmak yerine, "aidiyet" duygusunu güçlendirecek anlamlı bir birliktelik sunmaktır tüketiciye.

Örneğin “Sosyal Sorumluluk” projelerinizde, “BEN bunu yaptım”, “BEN okuttum”, “Türkiye’yi BEN kurtardım” demek samimiyete katkıda bulunmaz.

Tüketiciye “senin paranı aldım, şimdi suçluluk duygusuyla yine BEN birilerini okutuyorum” demek, samimi olmasa gerek.

Samimi markalar BEN yerine BİZ der.

“Ben yaptım, oldu da bitti maşallah” demez, “gelin beraber yapalım şu işi” der.

Geçmişi anlatmaz, geleceğe davet eder.

Sadece TV’de bangır bangır bağırmaz, sahada tüketicisini faaliyetine ortak kılar.

Paranın tümünü büyük medya kuruluşlarına harcamaz. Bir kısmını tüketicinin katılımı artırmak için kullanır.

Yani özet olarak, AKTİF SADAKAT’ı çözmüş markalar bilirler ki, artık tüketiciden sadakat beklemek doğru değildir.

Asıl sadık olması gereken markadır.

Marka tüketicisine sadık olduğunu gösteren eylemlere imza atmalıdır.

Aktif Sadakat

2010-08-29T12:10:00.001-07:00

Pazarlama yöneticilerinin her iki kelimesinden biri sadakat.

Haklılar gerçi!

Sonuçta “tekrar satın almayan” tüketici yapılan büyük iletişim yatırımlarını beyhude kılıyor.

Yeni pazarlama konjüktüründe “sadakat” tanımı "tekrar satın alma" ile açıklanabilir mi?

Evet ama bu yeterli bir açıklama olmaz.

Bugünkü dünyada “tekrar satın almak” sadakatın nihai tanımlaması olmamalı.

Sadece sadakat diyorsanız, “etken” görevi taşıyan bir markadan ve “edilgen” tüketici kitlelerinden bahsediyorsunuz demektir.

İyi bir ürününüz var, reklam ajansınız aşağı yukarı iyi iş çıkarıyor, tüketiciniz tekrar ve tekrar satın alıyor...

Siz etkiliyorsunuz, onlar etkileniyorlar.

Bu formülde bir yanlışlık görmüyor musunuz?

Ben hatayı nerede gördüğümü söyleyeyim.

Yeni dijital dünya ve sosyal medyalar tüketicinin artık edilgen olmayı kabul etmediğini bize çoktandır söyledi.

Tüketici artık körü körüne tekrar ve tekrar satın alan bir kitle değil.

Tüketici artık işin “etkenlik” kısmında rol almak istiyor ve alıyor.

Markanın etken olduğu, tüketicinin edilgen olduğu bir dünya geçmişte kaldı.

Tüketicinin tüm sürece ortak olmak istediği yeni konjoktürde, sadakat yaratmak onları işinize daha çok ortak kılmaktan geçiyor.

O zaman Sadakat OUT, Aktif Sadakat IN.

Tüketici ve markanın eşit ortak olduğu yeni süreçte, "markasına sadık kitleler" arayan marka yöneticileri değil, "kitlesine sadık markalar" yaratmaya çalışacak yöneticiler başarılı olacak.

Yakın gelecekte, sürece dahil edilmemiş, edilgen ve atıl durumda bırakılmış kitleler züppe markalara derslerini verecek, marka yöneticilerini zorlayacak, bazılarını işsiz bırakacak.

İletişimde Aktif Sadakat, ama nasıl? diyorsanız, onu bir sonraki yazımızda konuşalım..

Bilinmek Mi, Samimi Olmak Mı?

2010-08-15T05:31:00.000-07:00

Ajans tarafında sosyal medya artık olmazsa olmaz.

Sosyal medyanın mecraya dönüştüğünü söylemeyen reklam ajansı yok.

İstisnasız her 360 derece kampanya sunumunda sosyal medya yer alıyor.

Ancak ajans tarafının gösterdiği bu ilgiye pazarlama tarafı şüpheyle yaklaşıyor.

Pazarlama yöneticilerinin sosyal medyaya şüpheyle yaklaşmasının nedenleri elbet çok.

Ancak bunlardan en önemlisi bu mecranın kontrolden çıkma olasılığının yüksek olması.

Kontrol önemli kriter pazarlama dünyası için.

Kontrol edemeyecekleri hiçbirşeyin altına imza atmak istemez pazarlama yöneticileri.

Sosyal medyaya gösterdikleri bu rezistansta tamamıyla haksız sayılmazlar.

Bu rezistansın önemli nedenlerinden biri iletişim dünyasının sosyal medyayı pazarlama dünyasına sunarken önemli bir hataya sürekli düşüyor olması.

360 sunumlarında sürekli aynı şeyden bahseder ajanslar; “Çarpan Etkisi”.

TV ile yakalayacağınız etkiye teker teker mecra eklersiniz ve çarpan etkisiyle,
1 + 1 = 3 olur.

Bu formul geleneksel mecralardan bahsettiğiniz sürece doğru ama sosyal mecranın bu gibi geleneksel denklemin içinde yer almasıyla "kontrol" mevzusu ortaya çıkıyor.

Sosyal medya bir bilinirlik mecrası olmamalı.

Twitter veya Facebook’da bilinirlik yaratmaya çalışmak, bu mecraların kullanıcıları arasında hoş karşılanmama riski yaratıyor.

Bu mecralar tüketicinin kendisini anlattığı ve kendi bilinirliğini artırdığı mecralar.

Burada bilinirlik peşinde koşmak, tüketicinizden rol çalmaktır.

Hiçbir marka tüketicisinden rol çalmak istemez.

Hiçbir tüketici markasının kendisinden rol çalmasını istemez.

İşte bu noktada, bildiğimiz 360 sunumlardan sosyal medyayı bir bilinirlik aracı olmaktan çıkartıp, samimiyet mecrası olarak önermemizde yarar vardır.

Neden?

Çünkü marka geleneksel medyada olamayacağı kadar bu mecralarda samimi olabilir.

Marka tüketicisi ile bu mecralarda en samimi şekilde diyaloğa geçebilir.

Marka bu mecralarda en samimi paylaşımlarda bulunabilir.

Marka bu mecralarda en samimi dille ürün denettirebilir.

Bu mecrayı samimiyet aracı olarak kullananlar kazanacak, bilinirlik aracı olarak kullananlar ise risk almaya devam edeceklerdir..

Var Mı Nazo Gibisi?

2010-07-30T11:24:00.000-07:00

Cevap veriyorum, YOK. Harbiden yok.

Türkiye’de yok, dünyada başka bir örneği bile olmayabilir.

Üründen bahsetmiyorum.

Bu tür ürünleri dünyanın her yerinde bulabilirsiniz ama böyle bir iletişim vakası bulmak çok zor.

Orjinalliği tartışılmaz bir yaklaşım bu.

Tüm bildiklerimize ve tüm doğrulara ters bir anlayışı var ama doğurduğu sonuç enteresan.

Hatırlayacaksınız, hayli irite edici jingle eşliğinde “Nazo.. Nazo.. Nazoooo. Nazoo” diye başlıyor, “Var Mı Nazo Gibisi?” sorusunu patlatıyor ve sonunda yanıtı kendi veriyor, “YOK!”.

Diyeceksiniz bu filmin nesi orjinal.

Deliliği ve mesleğimizle ilgili yarattığı paradoks.

2004 yılından beri aynı film dönüyor.

Aynı müzik.

Aynı anlamsız karakter.

Aynı söylem.

Aynı soru.

Aynı yanıt.

Düşünebiliyor musunuz, aynı anlamsızlığı marka 7 yıldan beri tekrar edip duruyor.

E bu işin ilginçliği nerede?

Bize “Markalı Hatırlanma” istiyorsan, reklamına marka kancaları (brand cue) ekleyeceksin diye öğretilmişti.

Vodafone’un kırmızısı, Turkcell’in Cellocanı gibi.

Kancayı gören markayı anında hatırlıyor.

Ama elimizde 7 sene gösterilen ve içindeki öğelerden çok, kendi bir kanca olmuş absürd bir reklam var.

“Nazo” desem, marka değil, reklamın kendisi daha çok akla geliyor.

Reklam markayı değil, marka reklamı hatırlatıyor.

Marka ile reklamın yerleri değişmiş durumda.

İşte bu bir devrim.

Bir delinin devrimi ama devrim sonuçta.

Bu pazarlama anti-devrimini yakından incelememiz gerekiyor, Türk reklam sektörü olarak bir ilke imza atmış olabiliriz.

Kabul edelim, yok kardeşim, yok, Nazo gibisi cidden yok.

Yaratan Mı, Yaşatan Mı?

2010-07-20T08:31:00.000-07:00

Ünlü reklamcılara başarılarının sırrı sorulduğunda, ilk söyledikleri şey “Ben Türkiye’nin duygu kodlarını çözdüm” oluyor.

Söyledikleri şey kesinlikle doğru.

Türkiye’nin duygu kodlarını bilmeden, doğru bir iletişim yapmanız imkansız.

Türkiye gibi “ortak değere” önem veren kültürlerde (ESOMAR Global Cross-Industry Forum, Miami, December 2003), duygu şüphesiz olmazsa olmazıdır iletişimin.

Türk’ün en önemli “ortak değeri” paylaştığı duygular evrenidir sonuçta.

İletişimde duygu derken, mütemadiyen ağlatmaktan ve tüyleri diken diken etmekten bahsetmiyorum.

Eğlendirmek, güldürmek, tebessüm ettirmek de güçlü duygu.

Hatta küçük bir sır vereyim, tebessüm duygusunun satışa etkisi, tüyleri dikken diken eden iletişimden daha yüksek.

Ama işin esasında, tüketici güçlü bir duygusal iletişime maruz kalırsa, kesinlikle gelir diyebilir miyiz?

Kesinlikle diyemeyiz.

Türk tüketici için duygusal iletişim yapmanız asla yeterli olmaz.

Yıllardır fokus grup izlerim, milyonların fikirlerini verilerden okurum.

Her araştırmada istisnasız bir ortak nokta gördüm.

Türk Tüketici iyi reklam gördüğünde, beğeniyor ama “söylenene inanmak için denemem/görmem/sormam/yaşamam” lazım diyor.

Bu kadar fazla duygusal reklamın döndüğü bir kuşakta, Türk’ün “inanmam için yaşamam gerek” demesi ilginç değil mi? Eğer her şey duyguysa, bu kuşku neden?

Nedeni çok basit.

Siz duygusal iletişim yaparsınız ama rakibiniz de yapar.

Hatta en ilgisiz markalar, en ilgisiz kategoriler bile über duygusal iletişim yapabilir, yapıyor.

Türketici’nin kafası karışmış durumda.

Duygularının manipule edildiğini düşünüyor. Bu sefer deneme/duyma/maruz kalma isteği, bir savunma faktörü olarak öne çıkıyor.

İşte bu noktada, Türkiye’nin duygu kodlarını çözmek, doğru bir iletişim için yeterli olmaktan çıkıyor.

Tüketici, duyguyu anlatana değil, “anlatana ve yaşatana” inanıyor.

Anlatımda reklamcı önemli olabilir ama yaşatmanın merkezinde marka yöneticisi var.

Bir iletişimin doğru sonuç getirmesi asla sadece reklamcının başarısı olamaz.

Sorumluluğu da olamaz.

Başarı yaratan (reklamcı) ve yaşatanın (marka yöneticisi) sinerjisinden gelir.

Sırrım “duyguyu anlamam, anlatabilmem ve anlattığım duyguyu en iyi şekilde tüketiciye yaşatan ortağım” demesi gerek reklamcının.

Ah İçgörü Nerdesin?

2010-07-04T07:02:00.000-07:00

İçgörünün kelime anlamına çok fazla takılmış durumda iletişim sektörü.

İçgörüyü içe dönüş, içe bakış olarak algılıyoruz hala.

Evet sözlükte kelimenin tanımı bu ama iletişimci içgörüyü içeride aramaya başlayınca, tüketicinin ilgisini çekmekte, kendisine yaklaşmakta ve ürünle bağ yaratmakta zorluk çekiyor.

İçgörü güzel/yaratıcı ofislerde, dört duvar arasında aranmaz.

Belki aranır ama kesinlikle bulunamaz.

İçgörü, tüketicinin yaşadığı her alanda yaşar.

İçgörü kibirlidir, kalkıp ayağınıza gelmez, siz kendisine gideceksiniz.

İçgörü arayışı, dışarıya adımınızı atmakla başlar.

Arayışınıza bir “insan gerçeği” keşfetme isteğiyle başlamanız gerekir.

Bu “insan gerçeği” asla bilgi/bulgu biçiminde olmamalıdır.

Bilgi ve bulgular önemlidir ancak çoğunlukla rakibinizin elinde de aynıları mevcutur ve farklılaşma alanı bulmanız hayli zordur.

“İnsan gerçeğine” ulaşmak, tüketmeye sevkeden ancak tamamıyla keşfedilmemiş derin etkenlerin keşfi ile başlar.

Keşfetmeniz için çok iyi bir gözlemci olmanız gerekir.

Gözlemci olmak yetmez, iyi bir moderatör olmanız ve tüketiciyle konuşmayı, diyalog kurmayı bilmeniz gerekir.

“İnsanlık gerçeği”ni keşfettikten sonra hipotezinizi oluşturursunuz.

Hemen sonrasında hipotezinizi alıp duvara çarpmanız ve binlerce parçaya ayrılışını görmeniz gerekir.

Emin olun siz parçalamazsanız marka yöneticileri parçalayacaklardır ve bu olduğunda soracakları sorulara hazırlıksız yakalandınız demektir.

Kendi sorularınızla paramparça ettiğiniz hipotezinizi yeniden birleştirmeye başladığınızda, parçalamadan önceki halinden çok daha yalın ve basit bir teoriye ulaşamadıysanız, duvara çarpma sürecini doğru yönetmediniz demektir. Sürece yeniden başlayın.

Hipoteziniz en yalın halini alıncaya kadar bu sürece devam edin.

Elinizde yalın bir hipotez mi var, hadi şimdi hipotezinizi test etmek üzere araştırma şirketlerinin ziyaretine.

Araştırma şirketi, hipotezinizin doğru olduğunu teyit ediyorsa, artık ofisinizin yolunu tutabilirsiniz.

Bir sonraki aşamada hipotezi iletişim içgörüsüne ve stratejik önermeye dönüştürme süreci başlar.

İşte bu, ofisinizde ekibinizle yürüteceğiniz bir süreçtir. Geri kalan her şey dışarıda...

"Fill In The Blank" Mevzusu

2010-06-24T10:29:00.000-07:00

Reklamın ve reklamcının görevi aslında çok basittir.

Boş yeri doldurmaktır bizim görevimiz.

İngilizesi "fill in the blank" dir bu tanımın.

Stratejist boşluğu tespit eder ve düğmeye bu yönde basar.

Boşluğun doldurulmasına yönelik senaryolar hazırlar yaratıcı ekipler.

Mevzuyu netleştireyim.

Marka tüketicinin zihninde yaşar.

Marka beynin farklı kısımlarında farklı şekillerde yer alır.

Temelde beyinde "Bilgi", "Deneyim" ve "Duygu" olmak üzere 3 ana şekilde depolanır marka.

Marka kullanıcısı olmanız veya olmamanız hiç farketmez, marka bu minvalde depolanır.

Örneğin BMW markasını düşünelim.

BMW sahibi olmasanız bile bu arabaların güvenilir olduğunu bilirsiniz = "Bilgi".

BMW kullanmamış olsanız bile, kullanma deneyiminin nasıl olacağını, örneğin yol tutuşunun nasıl olacağını bilirsiniz = "Deneyim".

BMW sahibi olmanın nasıl bir duyguya tekabül ettiğini de bilirsiniz = "Duygu".

Eğer ajansa verilen brief'te; yapılacak iletişimde hem bilgi, hem deneyim, hem duygu olsun deniyorsa, bu iletişimcinin değil aksine marka yöneticilerinin çözmesi gereken bir sorundur. Üçünü birden sağlamak markayı yönetenlerin işidir.

Reklamcının işi "fill in the blanks"dir.

Bu 3 gruptan hangisinde boşluk söz konusuysa, işte tam orayı doldurmak.

Bugün Türkiye'de dönen filmlerin çoğunda mesaj kargaşası yaşanmasının arkasındaki ana sebeplerden biri, Marka Yöneticisi ve İletişimci görev tanımlarının net olmamasıdır.

Çapraz Doğurganlık

2010-06-18T07:35:00.000-07:00

Pazarlama ormanında en güçlüler değil, değişime en hızlı adapte olanlar hayatta kalacak .

Facebook, Twitter, Youtube gibi sosyal medyalar reklamcının dünyasını derinden sarstı.

Bu mecralar bize tüketicinin, özellikle genç tüketicinin artık pasif olmayı reddettiğini öğretti.

Okullarda öğrendiğimiz "Verici, Alıcı ve Engel" tarzındaki iletişim teorileri artık geçmişte kalmıştır. Süreç bundan çok daha karmaşık hale gelmiştir.

Bir mecra içinde ortaya koyduğumuz içeriği, tüketici pekala alıp yeniden yorumlayabiliyor. Yeni yorumunu Youtube'a yükledi mi, alın size "çapraz doğurganlık".

"Verici" kim, "alıcı" kim, aman Allah'ım engel nerede noktasında kalakalıyorsunuz.

Nerede başlayıp nerede bittiği belli olmayan bambaşka içerikler sözkonusu.

Dave Carroll buna bir örnek..

United Airlines Havayyoları Şirketi, Nova Scotia- Chicago uçuşunda Dave Carroll’un gitarını kırmıştır. Dave haftalarca United Airlines’ı arar. Hiçbir şekilde yetkili birine ulaşamaz. Onun yerine Hindistan merkezli çağrı merkezi ile görüştürülür. Yılda ortalama 13,500 ürüne zarar veren United Airlines, neden Dave'i önemsesin ki? Dave en iyi bildiği şeyi yapar ve başına gelen olay hakkında amatör bir klip çekerek Youtube’a yükler. Milyonlarca tüketici klibi izler. United Airlines resmi özür yayınlar. Bu olayı genel eğitimlerinin bir parçası yapar.

Yanlış anlaşılmayayım, reklamcının panik yapması gerektiğini söylemiyorum.

Genç tüketicinin aktifliği, zeki reklamcı için aslında yeni fırsatlar dünyası.

Zeki reklamcılar sıfır veya çok düşük medya bütçeleriyle ciddi tüketici kitlelerine ulaşabilecekler.

Zekice yaratılmış bir içerik, kendisi mecra olmuş tüketicinin elinde yeni şekiller alacak, içerik zenginleşecek, bilinirlik artacak..

İmaj İletişimi - Kahramanlık Hikayeleri

2010-06-12T15:31:00.000-07:00

İmaj (Marka) iletişimini markayı uzun vadede beslemek, anlamsız promosyonlarla verdiğimiz zararı bir nebze telafi etmek için yaparız.

Son dönem TV'de dönen bazı imaj iletişimlerini şaşkınlıkla izliyorum.

Senaryo bir tarafta, marka diğer tarafta duruyor.

Dans eden insalar, alaturka müzikler.

Hikayenin anlatamadığı konumlandırmayı, umutsuzca anlatmaya çalışan dış sesler.

"Al sana imaj" oluyor..

Olmaz.

Markanızın iletişimini yapıyorsunuz hey sevgili marka yöneticileri ama markanız haricinde herşey ve herkes orada.

Merkezde markanız olacak.

Hikaye, tüm dünya, markanızın etrafında dönecek.

Hikayenin markanın etrafında dönmesi bile yeterli olmaz.

Konuyu doğru tanımlamak gerekir.

Marka tanımlanan konunun KAHRAMANI olacak.

Hem öyle böyle değil, SÜPER BİR KAHRAMAN olacak.

İzleyen bu süper kahramanın hayatındaki önemini hatırlayacak, başı derde girdiğinde kahramanın yanında olacağını bilecek.

İşinizi kolaylaştırayım.

Bir sonraki senaryo anlatımında, "bu senaryonun süper kahramanı kim" diye sorun, yanıt markanız değilse, ajansınızdan konuyla ilgili yeniden destek rica edin.

Kesondaki Senaryolar Oyunu

2010-06-10T13:19:00.000-07:00

Televizyonda izlediğim reklamlarla küçük oyunlar oynamayı çok seviyorum.
Bu oyunlardan biri "markalı ilişkilendirme" oyunu.

Özellikle sektörünün küçüğü, takipçi markaların reklamlarında uygulanması şart olan bir oyuncuk.

Çok basit oynanıyor.

Takipçi markayı senaryosundan çıkartıyorsunuz ve o sektörün lider markasını aynı senaryoya giriyorsunuz.

Senaryo eskisi gibi çalışmıyorsa, bu iletişimin markalı ilişkilendirmesi yüksek çıkacaktır.

Ancak senaryo lider marka ile de tıkır tıkır çalışıyorsa ve senaryoda bir gariplik oluşmuyorsa, bu senaryoya kısaca "keson senaryosu" diyebilirsiniz.

Reklamcı arkadaş kesonunda tozlanmaya yüz tutmuş eski bir senaryoyu markaya uygulamıştır.

Bu iletişim markasına özel değildir.

Ve markasına özel olmadığı için, bu iletişimin lider markaya yarayacağı da aşikardır.